ആതവനാട്: ഇക്കഴിഞ്ഞ ഡിസംബര് 26ലെ സുപ്രഭാതം. ലോകത്ത് പതിവിനു വിപരീതമായി ഒരു ചുക്കും നടന്നില്ലെങ്കിലും ഇന്ത്യാ മഹാരാജ്യത്തെ കൊച്ചു ഗ്രാമമായ കാര്ത്തല ദേശം അവരെ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒന്നര വര്ഷം മുമ്പ് പടിയിറങ്ങിപ്പോയ മര്ക്കസ് കോളജിലെ സ്വപ്ന സൗഹൃദക്കൂട്ടം ഒരിക്കല് കൂടി അവിടെ ഒത്തുചേര്ന്നു. തിരക്കുകള് പലരുടേയും യാത്ര മുടക്കിയെങ്കിലും എല്ലാവരും തൊട്ടടുത്തു തന്നെയുണ്ടെന്ന പ്രതീതിയില് ഫോണ് കോളുകള് പ്രവഹിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മര്ക്കസില് നിന്ന് കോഡൂര് കുന്നുകളിലേക്ക് ഒരു യാത്ര. അവിടെ കാത്തിരുന്ന എന്.എന്.എസ് കുടുംബത്തിന്റെ സ്നേഹവായ്പുകളില് മതിമറന്ന് അവര് ആ ദിവസം ഉല്സവമാക്കി. വീണ്ടും കാണാം, കാണണം എന്നൊക്കെ പ്രതിജ്ഞ ചെയ്ത സായാഹ്നത്തില് യാത്ര ചോദിക്കുമ്പോള് കൂട്ടിന് ആ മനോഹര വരികളുണ്ടായിരുന്നു........."മതിയാവില്ലൊരു നാളിലും ഈ നല്ലൊരു ......''
3 comments:
അയവിറക്കാനെന്താടോ നീ............................ഹ ഹ ഹ ഹ .ചിരിക്കടോ
main aalukal illayirunnille ...yentha nee athu yezhuthathirunnathu.....yenthayalum nice........
Ramshi Maliyekkal
daa.. avidathe ormakalkk oru panjavumilla.. vendappozhum allathappozhum adingane ozhukivannukondeyirikkukayanu. adinu vendi mathramayi oru blog thudangikkoode?
Post a Comment